کتابخانه دیجیتال


    با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامه ی دهخدا جستجو کنید

    گذشت‌از چرخ و بگرفت‌آبله چشم‌ثریا را

    هوایت تاکجا ازپا نشان؟ لهٔ ما را

    تأمل تا چه درگوش افکند پیمانهٔ ما را

    نوایی هست درخاطرشک؟ ‌رنگ مینا را

    ندارد شور امکان جز به‌کنج فقر آسودن

    اگر ساحل شوی در آب‌گوهرگیر دریا را

    درین‌دریا ز بس فرش است‌اجزای‌شکست من

    به‌هرسومی‌روم چون موج برخود می‌نهم پا را

    به تدبیر دگر نتوان ز داغ‌کلفت آسودن

    مگرآبی زند خاکستر ما آتش ما را

    به‌حال خویشتن نگذاشت دل راشوخی آهم

    هوایی‌کرد رقص‌گردباد اجزای صحرا را

    درین ویرانه همچشم نگاهم‌کز سبکروحی

    درون خانه‌ام وز خویش خالی کرده‌ام جا را

    بهشتی از دل هر ذره در پروز می‌آید

    اگر در خاک ریزد حسرتم رنگ تمنا را

    مبادا ناله ربط داغهای دل زند ببرهم

    مشوران ای جنون این شعلهٔ زنجیر درپا را

    تجاهل چون حباب‌از فهم‌هستی مفت جمعیت

    تو می‌آیی برون زنهار مشکاف این معما را

    به هرسو چشم واکردم نگه وقف خطاکردم

    نمی‌دانم چه پیش آمد من غفلت تقاضا را

    همین درد است برگ عشرت خونین‌دلان بیدل

    هجوم‌گریه مست خنده دارد طبع مینا را

شما می توانید این مطلب را با صدای خود ضبط کنید و برای دیگران به یادگار بگذارید.

کافی ست فایل مورد نظر را انتخاب کنید و برای ما ارسال کنید. صوت شما پس از تایید ، در سایت نمایش داده خواهد شد.

توجه داشته باشید که برای هر مطلب فقط یک فایل می توانید ارسال کنید و با هر بار ارسال ، فایل های قبلی حذف خواهند شد.

یک فایل آپلود کنید
فرمت های mp3 و wav پذیرفته می شوند.

نظرات

Captcha