طالب آملی
طالب آملی « قطعات «

قطعات

برای جستجوی اشعار بر اساس حرف آخر قافیه، روی حرف مورد نظر کلیک کنید. همچنین می‌توانید در عناوین اشعار جستجو کنید.

حرف آخر قافیه

قطعه شماره ۱: ایا ستوده صفاتی که ازگل وصفت

قطعه شماره ۲: ای سحاب از تو در شکنجه فیض

قطعه شماره ۳: ای بلند اختری که سایه تو

قطعه شماره ۴: دلاک سال قحط کهن نوره یی که داد

قطعه شماره ۵: ای مریم مسیح مکان کز بساط نور

قطعه شماره ۶: فلاطون الزمانا باد یارب

قطعه شماره ۷: عبدی آن هرزه گوی یاوه درای

قطعه شماره ۸: زهی سرفرازی که براوج چرخ

قطعه شماره ۹: خدایگانا هرگز ز هیچگونه الم

قطعه شماره ۱۰: سری ندارم گفتی بشعر خوش گفتی

قطعه شماره ۱۱: نصیب گر کشدم رخت دل بمیدانی

قطعه شماره ۱۲: استخوان پوش مرکبیست مرا

قطعه شماره ۱۳: خوشا قصری که بروی پادشاهی را گذر باشد

قطعه شماره ۱۴: نصرت بفتح و فتح باقبال یار شد

قطعه شماره ۱۵: ای صاحبی که عطر فروشان خلق تو

قطعه شماره ۱۶: فلک جنابا ای شاهباز سایه تو

قطعه شماره ۱۷: صاحبا مدت هجر تو که عمرش کم باد

قطعه شماره ۱۸: بکر سخن من مه و خورشید ندیدست

قطعه شماره ۱۹: دوش در کلبه چو غربالی

قطعه شماره ۲۰: هستند فی المثل گله گوسفند خلق

قطعه شماره ۲۱: چو سکه یافت ز محنت خلاص از اخلاص

قطعه شماره ۲۲: زیر فلک بعهد جهانگیر بادشاه

قطعه شماره ۲۳: صاحبا از شعف صحت ذات تو دو کون

قطعه شماره ۲۴: ز اقتضای هوا های مختلف یکچند

قطعه شماره ۲۵: خدایگانا آنی که در تبسم رای

قطعه شماره ۲۶: به طعنه های خموشی دلم چه می کاوی

قطعه شماره ۲۷: دی گروهی به اسپچین دیدم

قطعه شماره ۲۸: چو در ضمیر جهانگیر شاه جلوه نمود

قطعه شماره ۲۹: طالب منم که زمره افراد کون را

قطعه شماره ۳۰: طالب منم که حاصل انشای نظم و نثر

قطعه شماره ۳۱: خدایگانا از طرز جمع داری دوش

قطعه شماره ۳۲: ای ابر همتی که بوصف کفت مدام

قطعه شماره ۳۳: ای صاحبی که تاشده ام ازدر تو دور

قطعه شماره ۳۴: زدست ابر خروش و زجور باران داد

قطعه شماره ۳۵: دارم سر آنکه باقی عمر

قطعه شماره ۳۶: من آن دیرینه شمشیرم که رخسار

قطعه شماره ۳۷: فرزانه صاحبا منم آن کز غرور طبع

قطعه شماره ۳۸: طالب منم که جمله گیان خیال را

قطعه شماره ۳۹: خدایگانا دردی در استخوان دارم

قطعه شماره ۴۰: بتی دیدم که در عشق نمایان جنس پنهانش

قطعه شماره ۴۱: خدایگانا آنی که شخص دولت را

قطعه شماره ۴۲: زهی ستوده کلامی که نفس ناطقه را

قطعه شماره ۴۳: صاحب کرما نیم سبویی که عطا رفت

قطعه شماره ۴۴: ایکه بدوشیزه اندیشه ام

قطعه شماره ۴۵: چون موج زد سپاه شهنشه به تربده

قطعه شماره ۴۶: طالب آماده شو که گوهر فیض

قطعه شماره ۴۷: سفر می کنم صاحبا ورنه من

قطعه شماره ۴۸: ز هی سرفرازی که در رتبه زیبد