شمارهٔ ۴۵

شمارهٔ ۴۵

قطعه
0
قافیه: هقالب: قطعه
۞
اندازه متن

چون موج زد سپاه شهنشه به تربده

ملک دکن باهل دکن گشت غمکده

باخویش گفت حاکم آن عرصه کین زمان

نی مکر وحیله فایده دارد نه عربده

این پادشاه خطه دهلی است بی خلاف

با یکجهان سپاه بدین کشور آمده

وین شاه خرم است که در بزم پادشاه

تسلیم کرده ضامن فتح دکن شده

با اینچنین سپه کش و با آنچنان سپاه

ما عاجزان نه مرد مصافیم و عربده

ما فرقه فلک زدگانیم و شه فلک

چون با فلک نبرد نماید فلک زده

آن به که تن به بندگی و تابعی دهیم

خود آبروی خویش نریزیم بیهده

هر سال سوی درگه اعلا روان کنیم

باج و خراج هرچه بود رسم و قاعده

چون بندگان براه اطاعت قدم نهیم

از سر برون کنیم خیالات فاسده

این گفت و خواندمردم خود را و قصه راند

گفتند جمله مصلحت اینست یک رده

پس عرضه یی ز روی اطاعت روان نمود

در وی هزار عجز و تنزل رقم زده

مضمونش اینکه بنده شاهنشهم بجان

وز بندگی مرا بدو گیتی است فایده

بر نام پادشاه جهان سکه می زنم

هرسیم و زر که هست مرا سکه نازده

بختش مدد نمود که شد بنده و مرید

ورنه سزای خویش نمودی مشاهده

گرفال بندگی نزدی فوج پادشاه

کردی برون زملک و جودش زده زده

شنیدن این شعر

در حال بارگذاری صداها…

0.95×

به زبان ساده

هوشواره: هوش مصنوعی: در این شعر، حاکم دکن به دلیل قدرت و سپاه عظیم پادشاه دهلی، نگران و محاصره شده است. او به این نتیجه می‌رسد که در برابر این پادشاه قدرتمند، تنها راهکار تسلیم و اطاعت است و فایده‌ای در قیام و جنگ نیست. او به مشاوران خود می‌گوید که باید باج و خراج سالانه را به عنوان رسم اطاعت تقدیم کنند و از خیالات مخرب بپرهیزند. در نهایت، وی با ذلت، بندگی و تابعیت خود را انتخاب می‌کند تا از عواقب بد جان خود را حفظ کند و بر نام پادشاه سایه‌افکن باشد.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.

برگردان به زبان ساده

برگردان این شعر هنوز آماده نشده است

هم‌آهنگ‌ها

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه

اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود