شمارهٔ ۴
شمارهٔ ۴
قطعه
0
قافیه: اقالب: قطعه
۞
اندازه متن
دلاک سال قحط کهن نوره یی که داد
یکمو نکرد کم ز تن فال رنگ ما
از بهر جعد ساختن مو فتیله کرد
چندین هزار زنگله برجفت زنگ ما
شنیدن این شعر
در حال بارگذاری صداها…
0.95×
به زبان ساده
هوشواره: هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به توصیف دلاکی میپردازد که در سال قحط و سختی، با تمام توانش به کار مشغول است و همچنان به زیبایی و آراستگی مراجعین توجه دارد. او با استفاده از نوره و ابزارهای مختلف، در تلاش است تا حالت ظاهری موها را بهبود بخشد و به نوعی بر مشکلات غلبه کند. این شعر به همراهی هنرمندانه در دنیای سختیها و تلاش برای حفظ زیبایی در زندگی اشاره میکند.
اخطار: خلاصههای تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
همآهنگها
مشابهیابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه میشود