شمارهٔ ۱۵

شمارهٔ ۱۵

قطعه
0
قافیه: دقالب: قطعه
۞
اندازه متن

ای صاحبی که عطر فروشان خلق تو

مغز نسیم صبح رعاف آشنا کنند

اکسیریان ز دفتر جود تو آیتی

آرند و ناسخ نسخ کیمیا کنند

آشفته زلفکان صبا و شمال را

مشاطکان لطف تو مشکین قبا کنند

در عهد جود تو حکما اکسیدهای کان

افشان دهند و حکم ثبوت خلا کنند

هرجا غبار نعل سمند تو رو نهد

فرش رهش ز مردمک تونیا کنند

خصمت چو ممتلی شود از لقمه حسد

افلاک حکم فصدش در امتلا کنند

در جیب مغز چاک زند از صداع رشگ

زهرش بطرف جبهه چو افیون طلا کنند

مژگان ز موج فتنه نیارد بغل گشود

بر کشتیی که حفظ تواش ناخدا کنند

روشندلان رای تو چون حمله آورند

خورشید را بحکم تکلف سها کنند

ور خود بر رفع صحبت خصمانه خادمانت

رمزی دویی بگوش حکیمان ادا کنند

فی الفور بی کرشمه انبیق و ناز قرع

اجزای ممتزج را از هم جدا کنند

هرشام بهر مضحکه بر گریه عدوت

فوج ستاره خنده دندان نما کنند

آشفته کوکبان عدو بهر کسب فیض

در سلک خادمان تو بیهوده جا کنند

تبدیل خاصیت نشود گر هزار سال

پیوند پر خاد بیال هما کنند

خورشید حاجبا ره نطقی که بیدلان

تار زبان بنغمه شوق آشنا کنند

با آنکه نیست قدرت ایشان که گر بفرض

سوسن شوند فقره شوقی ادا کنند

دور از تو عندلیب خزانند لاجرم

غم را نقاب شاهد صوت و نوا کنند

ور نغمه یی بسهو طرازند بر زبان

لب را در آن خیانت انگشت خاک کنند

هجر توشان گداخته از آنسان که چون نسیم

پرواز ها بجنبش بال صبا کنند

نی آن هوا و ذوق که سیر چمن کنند

نی آن دل و دماغ که کسب هوا کنند

سرها چنان بجیب که در طی عرض خاک

گویی ز کام ناف زبان نطق زا کنند

زین شرم کز ملازمت صحبت تو دور

گاهی نفس کشند گهی دیده وا کنند

گر چشمه های خوی بگشایند تا ابد

در موج خیز چین جبین آشنا کنند

رای تو در حجاب بهر صبح در جهان

بواب مهر عشوه نور و صفا کنند

روی تو در نقاب و بهر شام بر سپهر

خدام ماه جلوه نشو و نما کنند

بیرون خرام یارقمی ده که هردو را

خلوت نشین زاویه انزوا کنند

القصه در هجر تو نگذاشت نطق این

کاحباب غایبانه دعا و ثنا کنند

هجر تو گر مجسم گردد بگویمت

کین تشنگان وصل بجانش چها کنند

شنیدن این شعر

در حال بارگذاری صداها…

0.95×

به زبان ساده

هوشواره: هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به وصف زیبایی و جود محبوب می‌پردازد و تأثیرات الهام‌بخش او را بر جهان اطرافش تجلیل می‌کند. او به عطر و نسیم صبح اشاره می‌کند که حضور محبوب را در فضا جاری می‌کند و به تغییراتی که از نیکویی‌های او در جهان پدید می‌آید، توجه می‌دهد. در عین حال، غم و اندوه هجر محبوب نیز در شعر نمایان است، به گونه‌ای که زندگی بدون او به تماشای لحظه‌های سرد و بی‌روح تبدیل می‌شود. شاعر از درد فراق و آثار آن در دل عاشقان می‌گوید و از آرزوی وصال و خویشتن‌داری در این هجران سخن می‌گوید. در نهایت، او به شوق و قناعت در عشق و همچنین سردی و حزن ناشی از فراق اشاره می‌کند.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.

برگردان به زبان ساده

برگردان این شعر هنوز آماده نشده است

هم‌آهنگ‌ها

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه

اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود