شمارهٔ ۱۸
شمارهٔ ۱۸
قطعه
0
قافیه: دقالب: قطعه
۞
اندازه متن
بکر سخن من مه و خورشید ندیدست
می زیبد اگر شاهد آغوش تو باشد
مثلش بجهان عصمتیی نامده امید
کز پردگیان حرم گوش تو باشد
شنیدن این شعر
در حال بارگذاری صداها…
0.95×
به زبان ساده
هوشواره: هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به زیبایی و خاص بودن سخن خود اشاره میکند و معتقد است که اگر این کلام در آغوش محبوب قرار گیرد، معنادارتر میشود. او همچنین به مقام و منزلت فرشتگان و پاکی آنها اشاره کرده و میگوید که این مقام هنوز به خاطر محبوبی که بر گوش او مینشیند، در دنیا وجود ندارد. ترکیب این مفاهیم نشاندهندهی رغبت شاعر به عشق و زیبایی است و بیان میکند که کلام برتر تنها با ارتباط با محبوبیت مییابد.
اخطار: خلاصههای تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
همآهنگها
مشابهیابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه میشود