شمارهٔ ۱۸

شمارهٔ ۱۸

قطعه
0
قافیه: دقالب: قطعه
۞
اندازه متن

بکر سخن من مه و خورشید ندیدست

می زیبد اگر شاهد آغوش تو باشد

مثلش بجهان عصمتیی نامده امید

کز پردگیان حرم گوش تو باشد

شنیدن این شعر

در حال بارگذاری صداها…

0.95×

به زبان ساده

هوشواره: هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به زیبایی و خاص بودن سخن خود اشاره می‌کند و معتقد است که اگر این کلام در آغوش محبوب قرار گیرد، معنادارتر می‌شود. او همچنین به مقام و منزلت فرشتگان و پاکی آن‌ها اشاره کرده و می‌گوید که این مقام هنوز به خاطر محبوبی که بر گوش او می‌نشیند، در دنیا وجود ندارد. ترکیب این مفاهیم نشان‌دهنده‌ی رغبت شاعر به عشق و زیبایی است و بیان می‌کند که کلام برتر تنها با ارتباط با محبوبیت می‌یابد.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.

برگردان به زبان ساده

برگردان این شعر هنوز آماده نشده است

هم‌آهنگ‌ها

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه

اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود