شمارهٔ ۳۱ - شریک درد

شمارهٔ ۳۱ - شریک درد

قطعه
0
قافیه: مقالب: قطعه
۞
اندازه متن

خدایگانا از طرز جمع داری دوش

بدان رسید که از خویش نیز فرد شوم

بخاطرم نرساند شب گذشته مباد

که در حواشی بزم تو خار درد شوم

کنون به آش خمارم صلا زنی هیهات

من آنکسم که بدین مژده ره نورد شوم

نیایم از همه پیش تو با همه گرمی

چو آش سوخته از انتظار سرد شوم

شب شفای شربت نبوده ام انباز

که روز رنج خمارت شریک درد شوم

شنیدن این شعر

در حال بارگذاری صداها…

0.95×

به زبان ساده

هوشواره: هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به درد و رنج عاطفی خود اشاره می‌کند و از خدای خود می‌خواهد تا او را از این حال رها کند. او احساس می‌کند که در میان بزم محبوبش، جایگاهش همچون خار در دل گل است. همچنین، شاعر به حال افسردگی و ناامیدی خود اشاره می‌کند و از این می‌گوید که همچون آش سوخته‌ای به انتظار محبوب، سرد و بی‌روح شده است. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که در روزهایی که شربت عشق را نمی‌چشد، در رنج شریک درد محبوب خواهد بود.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.

برگردان به زبان ساده

برگردان این شعر هنوز آماده نشده است

هم‌آهنگ‌ها

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه

اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود