شمارهٔ ۳۰ - قطعه حماسه وصف الحال

شمارهٔ ۳۰ - قطعه حماسه وصف الحال

قطعه
0
قافیه: مقالب: قطعه
۞
اندازه متن

طالب منم که حاصل انشای نظم و نثر

تفسیر آیتی است ز دیوان کاملم

آن شاعرم که در رقم افشانی خیال

مغز خرد فرو چکد از خامه دلم

و آن عارفم که درحرم افروزی ضمیر

مژگان چشم عقل بود شمع محفلم

صد ترکتاز داغ جنون طی شد و هنوز

در مغز می طپد خرد نیم بسملم

خود را مقابلی نشناسم مگر بفرض

هم شخص من در آینه باشد مقابلم

سازد حمایل مه و خورشید اگر دهند

تعویذ گونه یی بفلک زین هیاکلم

برمن کنون که حکمت یونان مسلم است

خندد بالا تسلم اعدا دلایلم

شعرم ندشعر بل همگی وحی معنویست

کز اوج عرش تافته تا مرکز دلم

ازبس رطوبت سخنم دردم سواد

شاید که خامه سبز شود در اناملم

شنیدن این شعر

در حال بارگذاری صداها…

0.95×

به زبان ساده

هوشواره: هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه خود را به عنوان یک عارف و شاعر توانا معرفی می‌کند که در کار خود، شعر را به عنوان تجلی صوت و معنا می‌بیند. او از عمق وجود خود، اندیشه‌ها و احساساتش را بر روی کاغذ می‌آورد و تأثیر الهام‌بخش آن را بر ذهن و قلب دیگران بیان می‌کند. همچنین به تأثیرات جنون و عشق در شعرش اشاره دارد و بر اهمیت حکمت و دانایی تأکید می‌کند. شاعر به خودآگاهی و شناخت خویشتن می‌رسد و می‌گوید که هیچ کس را در برابر خود نمی‌بیند، مگر آنکه در آینه وجودش مشاهده کند. در نهایت، او سخن خود را به عنوان وحی معتنابهی می‌داند که از آسمان به دلش نازل شده است.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.

برگردان به زبان ساده

برگردان این شعر هنوز آماده نشده است

هم‌آهنگ‌ها

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه

اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود