شمارهٔ ۲۹
شمارهٔ ۲۹
طالب منم که زمره افراد کون را
دل تازیان بدیده ادراک دیده ام
هرگه بسهو گوشه چشمی گشوده ام
خون در عروق انجم و افلاک دیده ام
آن نقشها که عقل در آیینه هم ندید
من بی گشایش مژه در خاک دیده ام
یا حدت نظر بته صد نقاب شرم
خوی برجبین شاهد ادراک دیده ام
هرگه گشوده ام نظر همت نیاز
در طبع ناز شیوه امساک دیده ام
با صد کلاه شعله سراهل ذوق را
لب تشنه زیادت فتراک دیده ام
بس خون ز ذوق رشته ز سوزن فشرده ام
زین جیب ها که در طلبت چاک دیده ام
صدره بذوق کاوش نیش خیال خویش
شریان فیض را حرکت ناک دیده ام
آن رازها که در کتب غیب ثبت نیست
من در خطوط جبهه ادراک دیده ام
در اول انتعاش می ناب روزگار
چین جبین آخر تریاک دیده ام
این زاهدان ساخته خود فروش را
درجیب سبحه خون دل تاک دیده ام
وین عاشقان سوخته شعله پوش را
در زیر خاک حله خاشاک دیده ام
اکثر لباسیان فریدون قبای را
پیچان بگردن افعی ضحاک دیده ام
بیخواست حکم فصد ترا دیده از لبم
هرجا که نبض پردگی تاک دیده ام
در پرده های دیده آشفتگان شوق
جوش ترشح نظر پاک دیده ام
با آنکه درفضای صور خانه وجود
بس نقشها چو صفحه افلاک دیده ام
آسوده ام ز تهمت آلوده خاطری
کین جمله را بدیده ضحاک دیده ام
صدای فارسی یافت نشد — برای شنیدن صحیح، مرورگر Chrome نصب کنید
به زبان ساده
هوشواره: هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان تجربیات عمیق و شگفتیهای خود از عالم هستی و عشق میپردازد. او با چشمانی نافذ به تماشای دنیا مینشیند و رازهایی را که عقل نمیتواند درک کند، مشاهده میکند. با تأکید بر درک عمیق از عشق و آسیبهایی که از زاهدان و عاشقان میخورد، نشان میدهد که او دنیا را با نگاهی متفاوت میبیند و در پی فهم عمیقتر از حقیقت زندگی و عشق است. شاعر همچنین انتقادی به رفتارهای سطحی و ظاهرگرایانه زاهدان و عاشقان دارد و این تضاد را در تحصیلات و احساسات خود نمایان میسازد.
اخطار: خلاصههای تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
همآهنگها
مشابهیابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه میشود