شمارهٔ ۳۵ - گوشهٔ انزوا
شمارهٔ ۳۵ - گوشهٔ انزوا
دارم سر آنکه باقی عمر
در خلوت و انزوا نشینم
بر باد دهم ذخیره جاه
وزخرمن فقر خوشه چینم
بیرون روم از جوار مردم
همسایگی خدا نشینم
در دیده کشم بمیل الماس
آن سرمه که خلق را نبینم
در حال بارگذاری صداها…
به زبان ساده
هوشواره: هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به تمایلی عمیق برای زندگی در تنهایی و انزوا اشاره میکند. او آرزو دارد باقی عمرش را در خلوت بگذراند و از دنیا و تجملات آن دور شود. وی به جای جستجوی جاه و مقام، به فقر و سادگی رضایت میدهد و مایل است در همسایگی خداوند باشد. این دوری از مردم و جستجوی زیبایی در درون خود نشاندهندهی میل او به دستیابی به آرامش و ورای ظاهر دنیوی است.
اخطار: خلاصههای تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
همآهنگها
مشابهیابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه میشود