شمارهٔ ۳۴
شمارهٔ ۳۴
زدست ابر خروش و زجور باران داد
کداز شکنجه این هردو خسته جان ماندم
بکنج غمکده باصد هزار بال ز شوق
چو تیر بی پر در خانه کمان ماندم
ترشح مژه ابربست بر من راه
چنانکه پابگل از گردآشیان ماندم
زکوچه بندی سیل و زقلعه سازی ابر
کبوتری شده در برج غم نهان ماندم
ره خزیدن و پرواز بسته دیدم از آن
چو مرغ ومار بسوراخ و آشیان ماندم
چنانکه بلبل ماند جدا ز باغ بهشت
جدا زمجلس خاص خدایگان ماندم
سه روز رفت که محروم بادو عالم شوق
ز فیض کرنش نواب کامران ماندم
چو مرغ سویش صدره زدم در پرواز
دگر زبال و پرتر در آشیان ماندم
گهرشناسا دریا کفا گمان نبری
دراین سه روزه که من دور ز آستان ماندم
لوند مشربی و کاهلیم رهزن بود
بکنج غم کده حاشا زروی آن ماندم
بخاکپای توکان آبروی سوگندست
که من به هند بذوق تو قدردان ماندم
چه هند بلکه سرماندنم بدهر نبود
ترا بدیدم و ناچار در جهان ماندم
هزارسال بمان همچو گل شکفته و شاد
که من بیوی تو درگلشن زمان ماندم
در حال بارگذاری صداها…
به زبان ساده
هوشواره: هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از مشکلات ناشی از طوفان و باران میگوید که او را به شدت تحت فشار قرار داده و باعث شده در گوشهای از غم و اضطراب بماند. او به تنهایی و جدایی از زیباییهای عالم اشاره میکند و خود را مانند پرندهای که از آشیانهاش دور مانده، توصیف میکند. شاعر همچنین به تجربهی سه روز بیخبری و دوری از محبوبش اشاره دارد و حسرت و ناکامی را در دل خود احساس میکند. در نهایت، او ابراز میکند که حتی در این جدایی، عشق و قدرشناسی نسبت به محبوبش او را سرپا نگه داشته است.
اخطار: خلاصههای تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
همآهنگها
مشابهیابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه میشود