شمارهٔ ۳۶
شمارهٔ ۳۶
قطعه
0
قافیه: مقالب: قطعه
۞
اندازه متن
من آن دیرینه شمشیرم که رخسار
ز زنگار حوادث تار دارم
بتن خاکی نیامی دارم از پوست
نیام دیگر از زنگار دارم
شنیدن این شعر
در حال بارگذاری صداها…
0.95×
به زبان ساده
هوشواره: هوش مصنوعی: شاعر با اشاره به خویشتن، خود را به عنوان شمشیری قدیمی توصیف میکند که بر اثر حوادث زندگی دچار زنگار شده است. او به تناقض وجودی خود نیز اشاره میکند؛ این که درونش از خاک و جسم است، اما پوشش و ظاهری زنگزده دارد. این احساسات نمایانگر غم و کهنگی و تأثیر زمان بر وجود اوست.
اخطار: خلاصههای تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
همآهنگها
مشابهیابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه میشود