شمارهٔ ۴۷ - قطعه در معذرت از تراشیدن موی صورت خود گوید

شمارهٔ ۴۷ - قطعه در معذرت از تراشیدن موی صورت خود گوید

قطعه
0
قافیه: یقالب: قطعه
۞
اندازه متن

سفر می کنم صاحبا ورنه من

چه سر بلکه گردن تراشیدمی

بناحق نه با تیغ از روی خویش

من این مشت سوزن تراشیدمی

سر و ریش و ابرو بروت و مژه

برسم برهمن تراشیدمی

ز رخ مو تراشیدمی وز ورق

نکات ملون تراشیدمی

هر آنکو تراشید پیش از همه

از او پیشتر من تراشیدمی

ز رو این گیاه خدا کشته را

نه از بهر خرمن تراشیدمی

که سنبل چو آرایش دامن است

پی زیب دامن تراشیدمی

چو من راهیم خارج از رسم تو

که مو وقت رفتن تراشیدمی

وگرنه بایمای ابروی تو

سر از صفحه تن تراشیدمی

شنیدن این شعر

در حال بارگذاری صداها…

0.95×

به زبان ساده

هوشواره: هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به عذرخواهی از تراشیدن موی صورت خود می‌پردازد و توضیح می‌دهد که این کار را به دلیل سفر و رفتن از معشوق انجام داده است. او تأکید می‌کند که این عمل را نه از روی بی‌احترامی، بلکه به خاطر زیبایی و آراستگی معشوق انجام داده است. شاعر به زیبایی‌های مو و شکل‌دهی به آن اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر نیاز باشد، در راستای عشق و محبت، هیچ تردیدی در تغییر چهره‌اش نخواهد داشت. در نهایت، او احساس می‌کند که باید از قواعد عشق پیروی کند و موی خود را در این راستا ببیند.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.

برگردان به زبان ساده

برگردان این شعر هنوز آماده نشده است

هم‌آهنگ‌ها

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه

اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود