شمارهٔ ۲ - قطعه
شمارهٔ ۲ - قطعه
ای سحاب از تو در شکنجه فیض
در دریای دن فرست مرا
رشگ فرمای ماه نو قدحی
زآن متاع کهن فرست مرا
شعله گون شبنمی که جلوه آن
لاله سازد سمن فرست مرا
مدتی شد که تیره انجمنم
شمع مینا لگن فرست مرا
مغز روحم نسیم مشتاقیست
گل ساغر چمن فرست مرا
خون لعل بدخشیت گر نیست
خال مشگ ختن فرست مرا
هندوی چند گشته بیسر و پا
همه سیمین کفن فرست مرا
صنم نشأه را پرستارم
سبحه برهمن فرست مرا
مردم چشم بی کسان یعنی
آنچه گفتی بمن فرست مرا
در حال بارگذاری صداها…
به زبان ساده
هوشواره: هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه با شوق و اشتیاق از سحاب میخواهد تا آرزوهایش را برآورده کند و از او درخواست میکند که نعمتها و زیباییهای مختلفی را به او هدیه دهد. او خواهان جلوههای زیبای طبیعی مانند شبنم و گل، و نیز نوشیدنیهای خوشگوار است. همچنین اشاره میکند که حالش تیره و دلزدگی را میگذراند و به دنبال آرامش و زیباییست. در پایان، شاعر به علاقه و محبتش به معشوقهاش تأکید میکند و از او میخواهد که امید و شادی را به زندگیاش بازگرداند.
اخطار: خلاصههای تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
همآهنگها
مشابهیابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه میشود