شمارهٔ ۸

شمارهٔ ۸

قطعه
0
قافیه: تقالب: قطعه
۞
اندازه متن

زهی سرفرازی که براوج چرخ

بنور رخت چهره ماه نیست

تو آن یوسفی مصر اقبال را

کز اخوانت اندیشه چاه نیست

نه گرگی بگیتی توان یافت هم

که از بیم تیغ تو روباه نیست

غلام است ترک فلک مر ترا

چو بدخواه تو در عرب راه نیست

لباس تو می بافد از تار مهر

عبث چرخ بافنده جولاه نیست

تویی لایق خلعت خسروی

دگر کس درین سبز خرگاه نیست

بغیر از تو زیر فلک هیچکس

برازنده خلعت شاه نیست

جهان صاحبا میرسانم بعرض

حدیثی گر از بنده اکراه نیست

ره تهنیت گر نرفتم بچشم

زبان من از عذر کوتاه نیست

تراشیدگانند یکسر سپاه

کسی را چو من تبره پرکاه نیست

بزمی که مویی نگنجد در او

شدن بادو گزریش دلخواه نیست

بهشت است بزم تو و در بهشت

من نا تراشیده را راه نیست

شنیدن این شعر

در حال بارگذاری صداها…

0.95×

به زبان ساده

هوشواره: هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ والایی و برجستگی یک شخصیت خاص است که درخشش و زیبایی‌اش همچون چهرهٔ ماه است. شاعر با بیان این که هیچ‌کس دیگر در دنیای زیر فلک به اندازهٔ او شایستهٔ مقام و خلعت شاهی نیست، از او ستایش می‌کند. او به ارزش‌گذاری در مورد محبوبیت و احترام این فرد پرداخته و حتی می‌گوید که بزم او بهشتی است و افراد ناچیز از ورود به آن محرومند. در نهایت، شاعر از این که نتوانسته به طور زنده این تبریک را ارائه کند، عذرخواهی می‌کند و به احترامی که برای این شخصیت خاص قائل است تأکید می‌کند.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.

برگردان به زبان ساده

برگردان این شعر هنوز آماده نشده است

هم‌آهنگ‌ها

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه

اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود