شمارهٔ ۹ - در معذرت از عدم حضور و ابتلای بهبیماری قلنج
شمارهٔ ۹ - در معذرت از عدم حضور و ابتلای بهبیماری قلنج
خدایگانا هرگز ز هیچگونه الم
مباد گوشه ابرویت آشنا بشکنج
در آن دیار که ذات ترا دراوست مقام
عبور غصه مبادا چه جای علت و رنج
رخ تو سرخ چو سیب بهشت بادو بعکس
عدوت زرد و ترش روی بر مثال ترنج
خزف نثاری ما بندگان بنظم و بنثر
گران مباد برآن خاطر جواهر سنج
گهرشناسا ای آنکه نیست در همه حال
یگانه یی چو تو در صحن این سرای سپنج
در این دو روز که محروم ز آستان توام
سبب نیامدنم را نبود جز قولنج
زغبن دوری از آن مجلس بهشت آیین
بخویش پیچم چون مار دور مانده ز گنج
در این دو روز کم آمد مرا سه دانگ حیات
نعوذ بالله اگر چار بگذرد یا پنج
صدای فارسی یافت نشد — برای شنیدن صحیح، مرورگر Chrome نصب کنید
به زبان ساده
هوشواره: هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه از بابت عدم حضورش در محضر محبوب معذرت میخواهد و علت آن را ابتلا به بیماری قلنج عنوان میکند. او خواسته و نیاز به عدم قطع ارتباط با محبوب را با بیانی شاعرانۀ زیبا بیان میکند و یادآور میشود که درد و رنجش نه به دلیل علت خاصی، بلکه از دوری از محبوب است. شاعر احساس تنهایی و محرومیت را تجربه میکند و به صورت استعاری از دردهای جسمی خود به دوری از عشق و محبت اشاره میکند. در نهایت، او به شدت به حضور محبوب نیاز دارد و مدت دوری را برای خود ناراحتکننده و تلخ میداند.
اخطار: خلاصههای تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
همآهنگها
مشابهیابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه میشود