شمارهٔ ۱۳

شمارهٔ ۱۳

قطعه
0
قافیه: دقالب: قطعه
۞
اندازه متن

خوشا قصری که بروی پادشاهی را گذر باشد

چو بنشیند در آن منظر جهانش در نظر باشد

خوشا عالی رواقی عرش سقفی آسمان طاقی

که بر منظر جهان گیریش دایم جلوه گر باشد

دلا گر در جهان بر خواهش خود دسترس داری

عمارت پیشه کن تا از تو در گیتی اثر باشد

چواز تعمیر دل پرداختی تعمیر گل میکن

که معمار دل و گل نیکنام بحر و بر باشد

بجز شاهنشه عادل که معمار است دلها را

کسی کز عطر خلقش در عرق ریحان تر باشد

وزیر عالم آرا اعتمادالدوله کز رایش

نظر پیوسته از دیدار جنت بهره ور باشد

خوشا دلکش بنایی خوش هوایی کز تماشایش

قضا تدبیر آموزنده مانند قدر باشد

مبارک باد بروی این همایون منزل عالی

بلی بیت الشرف دایم مبارک برقمر باشد

شنیدن این شعر

در حال بارگذاری صداها…

0.95×

به زبان ساده

هوشواره: هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به زیبایی و ارزشمندی قصر و خانه‌ای که پادشاهی در آن سکنا دارد، اشاره می‌کند و آن را مکانی جذاب و قابل توجه می‌داند. او بر این باور است که اگر دل انسان در دنیا به خواسته‌های خود دست یابد، باید در سازندگی و آبادانی تلاش کند تا نامش در دنیا باقی بماند. همچنین، شاعر به نقش معمار دل‌ها اشاره می‌کند و اهمیت عدالت پادشاه را در ساختار روحی و اجتماعی یادآور می‌شود. در انتها، شاعر برای این مکان عالی و خوش‌هوای مبارک باد می‌گوید و آن را شایسته‌ی ارزشمندترین نعمت‌ها می‌داند.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.

برگردان به زبان ساده

برگردان این شعر هنوز آماده نشده است

هم‌آهنگ‌ها

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه

اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود