شمارهٔ ۱۲ - در توصیف اسب خود گوید

شمارهٔ ۱۲ - در توصیف اسب خود گوید

قطعه
0
قافیه: دقالب: قطعه
۞
اندازه متن

استخوان پوش مرکبیست مرا

که سر از سیمیا برون آرد

خونچکان موشکی که دورانش

از کف گربه ها برون آرد

آنچنان ضعف بر تنش غالب

که نفس با عصا برون آرد

عنکبوت از طویله مگسش

به طناب هوا برون آرد

با چنین ضعف معده یی دارد

که دمار از گیا برون آرد

آتشین معده یی که گاه نهیب

چون دم اژدها برون آرد

دو جهان را کند بکام و هنوز

نفس ناشتا برون آرد

جذب امعاش برگ کاهی را

از دم کهربا برون آرد

نا رسا گردنست نتواند

که سر از جیب پا برون آرد

ورنه هر دم ز منفذ سفلی

نیم هضم غذا برون آرد

عرش سوزد گهی که از سردرد

شیهه اشتها برون آرد

ارزنی را بانجذاب نفس

از حضیض ثری برون آرد

جوع کلبی فشاند آروغی

کز سر امتلا برون آرد

چون نگاهی ز کرس خانه چشم

بهر جذب غذا برون آرد

سیلی انعکاس نور نظر

دیده اش از قفا برون آرد

شنیدن این شعر

در حال بارگذاری صداها…

0.95×

به زبان ساده

هوشواره: هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به توصیف اسب خود می‌پردازد، اسبی که به رغم ضعف و ناتوانی‌هایش، ابعاد قدرتمند و زیبایی دارد. او از استخوان و جثه‌اش صحبت می‌کند و اینکه چگونه این حیوان می‌تواند بر مشکلات و سختی‌ها فائق آید. شاعر، با استفاده از تصاویری زنده، قدرت و ویژگی‌های خاص این اسب را در کنار ضعف‌هایش توصیف می‌کند. در نهایت، تضاد میان قدرت و ضعف در وجود اسب به زیبایی بیان می‌شود.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.

برگردان به زبان ساده

برگردان این شعر هنوز آماده نشده است

هم‌آهنگ‌ها

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه

اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود