رضی‌الدین نیشابوری
رضی‌الدین نیشابوری « رباعیات «

رباعیات

برای جستجوی اشعار بر اساس حرف آخر قافیه، روی حرف مورد نظر کلیک کنید. همچنین می‌توانید در عناوین اشعار جستجو کنید.

حرف آخر قافیه

رباعی شماره ۱: گر باد بر آن زلف پریشان زندت

رباعی شماره ۲: گر خسته دلم خدمت دل داری خواست

رباعی شماره ۳: نیک آن لب همچو ناردان شیرین است

رباعی شماره ۴: با درد دل مرا نبردی بوده است

رباعی شماره ۵: جان حال دلم دوش پریشان دیده است

رباعی شماره ۶: دل دار من از زاری کارم خجل است

رباعی شماره ۷: اندر بندی کز او دلم پرخون است

رباعی شماره ۸: با لعل تو گیرم که شکر می بایست

رباعی شماره ۹: آخر به چرم این همه کین می بایست

رباعی شماره ۱۰: ای آن که غم تو را به هر دل وطنی است

رباعی شماره ۱۱: در راه جفا چون تو جفازیبی نیست

رباعی شماره ۱۲: آخر همه تخم جور می باید کاشت

رباعی شماره ۱۳: گر سرخ شده است چشم آن روح نژاد

رباعی شماره ۱۴: گر بر سر من سنگ ملامت بارد

رباعی شماره ۱۵: دل همت خدمت تو در سر دارد

رباعی شماره ۱۶: چون دیده هرآنچه داشت تا رخ بر کرد

رباعی شماره ۱۷: ایام به زیر پای جورم بسپرد

رباعی شماره ۱۸: از بس که دلم ز بهر جانان غم خورد

رباعی شماره ۱۹: بی خون سرشک من یکی جوی نماند

رباعی شماره ۲۰: این ابر مرا بر آتش هجر نشاند

رباعی شماره ۲۱: هر نیم شبم درد تو بیدار کند

رباعی شماره ۲۲: آن دل که مرا صلاح می باز نمود

رباعی شماره ۲۳: چون روی مرا خاک لحد پرده شود

رباعی شماره ۲۴: انعام تو را چو چرخ آواز دهد

رباعی شماره ۲۵: جوری که مرا از آن جفاکیش آید

رباعی شماره ۲۶: هان ای دل هان ز عاشقی دست مدار

رباعی شماره ۲۷: از هر سخنی که در تو می دارد در

رباعی شماره ۲۸: دوش ای زده نور رخ تو راه سحر

رباعی شماره ۲۹: منزلگه درد این دل ریشم پندار

رباعی شماره ۳۰: در راه غم تو چند پویم آخر

رباعی شماره ۳۱: در جستن راز فلک دایره وار

رباعی شماره ۳۲: ای کشتی فرخنده که دریای ظفر

رباعی شماره ۳۳: چون با ستم زمانه شورانگیز

رباعی شماره ۳۴: هر روز تو را یکی بدآموز دگر

رباعی شماره ۳۵: من جز غم سودای تو در سینه مگیر

رباعی شماره ۳۶: دوشینه از آن باده چون لاله تر

رباعی شماره ۳۷: تا کی ز سر سرکشی و غایت ناز

رباعی شماره ۳۸: دشمن که فتاده است به وصلت هوسش

رباعی شماره ۳۹: تا چند به دل جفای دل بند کشم

رباعی شماره ۴۰: حاشا که به جور از تو دل برگیرم

رباعی شماره ۴۱: تا راز غمش در دل خود بنهفتم

رباعی شماره ۴۲: با هر که دمی به گوشه ای بنشینم

رباعی شماره ۴۳: رفتیم و هزار حسرت افزون بردیم

رباعی شماره ۴۴: ای بر گل تر مشک زنجیرزنان

رباعی شماره ۴۵: ای دل ز غمش ناله و زاری می کن

رباعی شماره ۴۶: چشمت در خرمی است بازش می کن

رباعی شماره ۴۷: ای ابر چه می خواهی از کینه من

رباعی شماره ۴۸: هرگز بود این دل جفاپیشه من

رباعی شماره ۴۹: هرگز چو مرا بار نشد بر در او

رباعی شماره ۵۰: ای قدر تو را چرخ کمین کاخ شده

رباعی شماره ۵۱: ای رفتۀ من دیر چرا می مانی

رباعی شماره ۵۲: در خون دلم تو را چه دعوی است بگوی