شماره ۲
شماره ۲
رباعی
0
قافیه: تقالب: رباعی
۞
اندازه متن
گر خسته دلم خدمت دل داری خواست
با ما ز چه خلقی ز خصومت برخاست
می بشکیبم ز یار و می گویم راست
گو بکشیدم به این جنایت که مراست
شعر قبلیرباعی شماره ۱: گر باد بر آن زلف پریشان زندتشعر بعدیرباعی شماره ۳: نیک آن لب همچو ناردان شیرین است
شنیدن این شعر
در حال بارگذاری صداها…
0.95×
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
همآهنگها
مشابهیابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه میشود