شماره ۱۷
شماره ۱۷
رباعی
0
قافیه: دقالب: رباعی
۞
اندازه متن
ایام به زیر پای جورم بسپرد
با کس نفسی دلم به شادی نشمرد
از جام حهان مرا نه صاف است و نه درد
ضایع تر از این عمر به سر نتوان برد
شعر قبلیرباعی شماره ۱۶: چون دیده هرآنچه داشت تا رخ بر کردشعر بعدیرباعی شماره ۱۸: از بس که دلم ز بهر جانان غم خورد
شنیدن این شعر
در حال بارگذاری صداها…
0.95×
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
همآهنگها
مشابهیابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه میشود