شمارهٔ ۹۲
شمارهٔ ۹۲
زین سان که آن پیمان گسل آغاز دستان می کند
آخر به خون دوستان آلوده دستان می کند
هی خم به گیسو می دهد هی چین به ابرو می نهد
هی دل به یغما می برد هی غارت جان می کند
از چین زلف چون زره آن دم که بگشاید گره
شکل هزاران دایره بر مه نمایان می کند
از نیروی سرپنجه اش دل ها سراسر رنجه اش
ویژه دلم کآشفته اش از زلف پیچان می کند
با آن که دل شد زآن او سر سود بر فرمان او
با وی کند مژگان او کاری که پیکان می کند
وه کز غرور دلبری وز غایت افسونگری
سرداری و سرلشکری با زلف و مژگان می کند
در حال بارگذاری صداها…
به زبان ساده
هوشواره: هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی وسوسه‌ها و جاذبه‌های عشق و دلربایی عاشقانه است. شاعر به توصیف زیبایی و افسونگری معشوقه‌اش می‌پردازد و توضیح می‌دهد که چگونه این زیبایی می‌تواند دل‌ها را از دست بدهد و به آشفتگی بکشاند. با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌ها، شاعر بیان می‌کند که عشق چقدر می‌تواند خطرناک و در عین حال جذاب باشد. معشوقه با زلف و مژگانش دل‌ها را تسخیر می‌کند و گاهی به هلاکت عشق‌آور تبدیل می‌شود.
اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
هم‌آهنگ‌ها
مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود