شمارهٔ ۸۹
شمارهٔ ۸۹
زین شعله که رخسار تو افروخته دارد
پروانه صفت خرمن ما سوخته دارد
شه رسم صف آرایی و لشکر شکنی را
از طره مژگان تو آموخته دارد
گنج رخ تو قسمت مار سر زلف است
من مفلس و او سیم و زر اندوخته دارد
هی چاک زنم پیرهن کهنه غم را
هی دست فراق تو ز نو دوخته دارد
دیبای رخت راست خریدار که افسر
کالای دل و جان همه بفروخته دارد
در حال بارگذاری صداها…
به زبان ساده
هوشواره: هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق و جاذبه‌ی او مانند شعله‌ای است که پروانه‌ها را به خود جذب می‌کند. او از قدرت و هنر معشوق در جنگ و زیبایی طره مژگانش سخن می‌گوید و به احساس فقر و کمبود خود در برابر زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند. همچنین، شاعر به دلتنگی و غم ناشی از جدایی اشاره می‌کند و می‌گوید که در تلاش است تا درد جدایی را فراموش کند. در نهایت، او از ارزش و بهای وجود معشوق در زندگی‌اش سخن می‌گوید.
اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
هم‌آهنگ‌ها
مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود