غزل شماره ۹۸
غزل شماره ۹۸
از جان بگسل صحبت جانانه به دست آر
بشکن صدف و گوهر یکدانه به دست آر
معموری تن چیست به ویرانی آن کوش
صد گنج از آن گوشه ویرانه به دست آر
در راه وفا شمع صفت ز اشک دمادم
آبی ز پی آتش پروانه به دست آر
گرد کره خاک چه پویی چو سکندر
آب خضر از چشمه پیمانه به دست آر
آن آب که بر باد دهد آتش جهلت
از خاک نشین در میخانه به دست آر
دردید کش آن بزم به جان گر دهدت جام
جان می ده و یک جرعه حریفانه به دست آر
هشیاری جاوید گرت هست تمنی
یک ساغر از آن باده مستانه به دست آر
سر صفت عشق مگو در بر عاقل
بی پا و سری چون من دیوانه به دست آر
گر کحل حقیقت طلبد مردم چشمت
خاک قدم مردم فرزانه به دست آر
آسودگی خلق بود غافلی از حق
از خلق ببر گوشه کاشانه به دست آر
تو همچو من از اهل حقیقت نیی افسر
تحقیق بهل قصه و افسانه به دست آر
در حال بارگذاری صداها…
به زبان ساده
هوشواره: این شعر به بحث درباره تلاش و جستجوی سعادت و حقیقت می‌پردازد. شاعر به مخاطب می‌گوید که برای دستیابی به علم و آگاهی تلاش کند و از موانع و نادانی‌ها بگذرد. او بر این باور است که انسان باید به دنبال گوهر وجودی خویش باشد و از هر ابزاری برای کسب علم و حقیقت استفاده کند. در این مسیر، او تأکید می‌کند که حتی اگر زندگی دچار ویرانی شود، ارزش جستجو و تلاش برای یافتن معنای عمیق زندگی نباید فراموش شود. شاعر همچنین به نیکوکاران و اهل حقیقت نصیحت می‌کند که نباید در دنبال کردن این اهداف غافل شوند. در نهایت، او اشاره به بی‌فکری و سطحی‌نگری برخی از انسان‌ها دارد که درگیر افسانه‌ها و قصه‌ها هستند و از تحقیق و شناخت واقعی باز مانده‌اند.
اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
هم‌آهنگ‌ها
مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود