غزل شماره ۹۶
غزل شماره ۹۶
مرا ز دست تو دانی چها بسر گذرد
چها به من ز تو ای شوخ سیمبر گذرد
گذشت روز وصال تو و همی شادم
که شام هجر تواش نیز بر اثر گذرد
بجز دو سنبل مشکین فراز نخل قدت
که دیده مشک تر از سرو کاشمر گذرد
به شام هجر تو بس شعله ها که زآه دلم
شهاب وار ز خاور به باختر گذرد
در حال بارگذاری صداها…
به زبان ساده
هوشواره: در این شعر، شاعر به احساس عمیق خود نسبت به معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که چقدر سختی‌ها و دردهای جدایی را تحمل کرده است. او از خوشی‌های روزهای وصال با معشوق یاد می‌کند و به یاد می‌آورد که شب‌های جدایی چگونه می‌گذرد. همچنین به زیبایی‌های معشوق و اثرات آن بر دل خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که آتش اشتیاقش، حتی در شب‌های جدایی، به شدت احساس می‌شود و مانند شهابی از شرق به غرب می‌گذرد.
اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
هم‌آهنگ‌ها
مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود