غزل شماره ۸۷
غزل شماره ۸۷
عقرب سر زلفت با قمر قرین باشد
تا قمر به عقرب هست روز ما چنین باشد
خوشه های زلفینت گرد خرمن عارض
وه به گرد این خرمن تا که خوشه چین باشد
هندوی سر زلفت با دلم مدارا کرد
مفتی ولایت دان دزد اگر امین باشد
کفر و دین عاشق چیست زلف و چهره دلبر
گو بیا که پیش ماست هرچه کفر و دین باشد
نوبت مددکاری است همتی نما ای بخت
کآسمان به قصد ما سخت در کمین باشد
با چنین قوی خصمی پنجه کی توان انداخت
چاره چون مدارا هست صرفه اندر این باشد
افسر ار نیارد داد دل به دست هر شوخی
کی ز جور این و آن خاطرش حزین باشد
در حال بارگذاری صداها…
به زبان ساده
هوشواره: این شعر درباره زیبایی و جذبه معشوق است و به تصویر کشیدن احساسات عاشقانه شاعر می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویری مانند "عقرب سر زلفت" و "قمر" به توصیف زلف و چهره دلبر می‌پردازد و نشان می‌دهد که عشق و معشوق در زندگی او چه معانی عمیقی دارند. همچنین، شاعر به بررسی تضادهای کفر و دین در عشق اشاره می‌کند و از بخت و مددکاری می‌خواهد تا در این عشق مشکل‌زا کمک کند. او بر این باور است که در برابر مشکلات، باید با مدارا برخورد کرد و به دنبال آرامش بود.
اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
هم‌آهنگ‌ها
مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود