غزل شماره ۱۸۱

به زبان ساده

هوشواره: در این شعر، شاعر به بیان زیبایی‌ها و لطافت‌های محبوبش می‌پردازد و از غم‌های گذشته فاصله می‌گیرد. او از محبوبش می‌خواهد که با بوسه‌ای محبت و خوشی را به زندگی‌اش بیاورد. شاعر می‌گوید که محبوبش با لطافت و زیبایی‌اش همچون سیب و مرجان است و او هرگز این زیبایی را در دیگران نمی‌بیند. همچنین او به این نکته اشاره می‌کند که هرچند شخصیت‌های زیبا وجود دارند، اما هیچ‌کس به اندازه محبوبش دلربا نیست. اشعار او تحسین و ستایش ملک‌ها را به دنبال دارد.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.

برگردان به زبان ساده

برگردان این شعر هنوز آماده نشده است