غزل شماره ۱۷۳

به زبان ساده

هوشواره: در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش سخن می‌گوید و او را به خورشید و ماه تشبیه می‌کند. شاعر با ابراز عشق و دلدادگی خود، از سوختن دل‌های عاشقانی چون کباب در عشق او می‌گوید و به تأثیر عمیق نگاه و زلف معشوقه اشاره می‌کند. همچنین، شعری که به وصف معشوقه پرداخته، نشان‌دهنده‌ی برتری او بر سایر زیبایی‌ها و نورهای آسمانی است. شاعر از فتنه‌های چشمان او و تأثیر آن بر خود صحبت می‌کند و امانتی از عشق و احساساتش را به وجود می‌آورد.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.

برگردان به زبان ساده

برگردان این شعر هنوز آماده نشده است