غزل شماره ۱۱
غزل شماره ۱۱
بهر پا بستن دل زلف گره گیر دوتا
هست دیوانه یکی حلقه زنجیر دوتا
ترک چشمش چو نظر جانب ابرو افکند
واجب القتل یکی دست به شمشیر دوتا
جز دو لعل لب و آن حلقه موهوم دهان
جمع نادیده کس عنقا یک و اکسیر دوتا
جان و دل برد بها گندم خال تو عجب
جنس یک جنس در این کشور و تسعیر دوتا
من یکی خواستم او بوسه دو بخشید به من
ای عجب خواب یکی آمد و تعبیر دوتا
چرخم افسر ز چه دور افکند از درگه دوست
گر نه تقدیر یکی آمد و تدبیر دوتا
در حال بارگذاری صداها…
به زبان ساده
هوشواره: این شعر به توصیف عشق و زیبایی میپردازد و از احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق سخن میگوید. شاعر دلبستگی خود را به زیباییهای ظاهری و روحی معشوق بیان میکند و به تضادها و پیچیدگیهای عشق اشاره دارد. او از گرهخوردگی زلف معشوق و تاثیر آن بر دل خود حرف میزند و به حسرت و شگفتیهای ناشی از عشق واقعی اشاره میکند. همچنین، با استفاده از تمثیلها و تصاویری زیبا، نشان میدهد که عشق او با وجود چالشها و ابهامات، پر از شادی و تعجب است.
اخطار: خلاصههای تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
همآهنگها
مشابهیابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه میشود