شمارهٔ ۹۹

به زبان ساده

هوشواره: هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس تنهایی و کمبود شده، زیرا نه شرابی در دست دارد و نه محبوبی کنارش است. او اگر خوشی بخواهد، به جای می و زر باید به جایی دیگر برود. سپس دعا می‌کند که در خانه‌اش خدای یکتا باشد و بتی زیبا با لبخندی مانند خورشید را می‌بیند که از یاقوت سرخ درخشان است. از زیبایی‌های آن بت، مهری پنهان در پس نور خورشید را احساس می‌کند.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.

برگردان به زبان ساده

برگردان این شعر هنوز آماده نشده است