شمارهٔ ۸۵
شمارهٔ ۸۵
مرغ دل ما در قفست دانه ندارد
ور ز آن که رها می کنیش خانه ندارد
دیوانه شدم بس که به ویرانه نشستم
ای خوش به دیار تو که ویرانه ندارد
ناصح مکن افسوس و مزن راه من از عشق
سودا زده غم سر افسانه ندارد
عشاق تو در غم همه یارند و موافق
بزمی بود این بزم که بیگانه ندارد
سر در خم می برده فرو ساقی مستان
این باده مگر جرعه و پیمانه ندارد
گر چنگ زند مطرب و گر عود که بی عشق
سازش همه یک نغمه مستانه ندارد
با طایر آزاد بگویید که افسر
در دامگه عشق بتان دانه ندارد
در حال بارگذاری صداها…
به زبان ساده
هوشواره: هوش مصنوعی: این شعر درباره دل علیل و دلشکسته شاعر است که در قفس عشق گرفتار شده و هیچ آرامشی نمی‌یابد. او از ویرانی‌های عشق می‌گوید و به اینکه چگونه دیوانه‌وار در این ویرانه‌ها نشسته است، ابراز نارضایتی می‌کند. شاعر به نصیحت‌گران هشدار می‌دهد که از افسوس و نصیحت درباره عشق بپرهیزند، زیرا عشق حقیقی جز غم و درد ندارد. او همچنین اشاره می‌کند که عاشقان در غم همدیگر شریک و هم‌دل هستند و بی‌دردی برای آن‌ها میسر نیست. در نهایت، شاعر به آزادی‌های دیگر نیز اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ چیز در دام عشق معشوق نیست، حتی یک دانه هم برای دلشکستگی او وجود ندارد.
اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
هم‌آهنگ‌ها
مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود