شمارهٔ ۵۰
شمارهٔ ۵۰
خرم دلی که کشته تیغ جفای توست
خرم تر آن که زنده مهر و وفای توست
اینک دلی شکسته و جانی گداخته
از ما اگر قبول کنی از برای توست
دل را که بر هوای بزرگی و فر و جاه
پرداختم ز غیر که این خانه جای توست
حور و قصور و جنت و تسنیم و سلسبیل
در نزد عارفان همه عکس بقای توست
وصف شمایل تو نیارم نوشت و خواند
آنجا که انتهاست همان ابتدای توست
در حال بارگذاری صداها…
به زبان ساده
هوشواره: هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به عشق و وابستگی عمیق خود به معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که خوشبختی واقعی در عشق و وفاداری به معشوق است و اینکه دل و جانش برای اوست. همچنین، او به زیبایی‌های بهشت و سعادت اشاره می‌کند و می‌گوید که همه این زیبایی‌ها در واقع تجلی عشق او به معشوق است. در نهایت، وی می‌گوید که وصف زیبایی‌های معشوق را نمی‌تواند به طور کامل بیان کند، زیرا آنچه که هست، شروع و انتهای عشقش به اوست.
اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
هم‌آهنگ‌ها
مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود