شمارهٔ ۴۶

شمارهٔ ۴۶

غزل
0
قافیه: تقالب: غزل
۞
اندازه متن

مهر چهری که منور بصر کوکب از اوست

جلوه طره طلعت نه که روز و شب از اوست

مطرب و ساقی از آن بی خود و مستند مدام

که دف و بربط و نی جام و می و مشرب از اوست

عضو عضو وی اگر دل برباید چه عجب

که کف و ساعد و ساق و زنخ و غبغب از اوست

جانم ار آتش و دل مجمر و تن عود چه باک

که دل و جان و تن و سوزش و تاب و تب از اوست

گوش کن یک سبق از درس محبت گرچه

دفتر و درس و ادیب و کتب و مکتب از اوست

رخ و ابروی و خم و طره و خالش بنگر

کافتاب و مه و نو سنبله و عقرب از اوست

خوش بود تاخت اگر اسب ستم بر افسر

که شهید ستم نعل سم مرکب از اوست

شنیدن این شعر

در حال بارگذاری صداها…

0.95×

به زبان ساده

هوشواره: هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت محبوبی اشاره دارد که در زندگی شاعر تأثیرگذار است. شاعر از نمایان بودن چهره محبوب و اثرات زیبای او در زندگی خود سخن می‌گوید و می‌گوید که زیبایی‌های مختلف مثل طره و ابرو و دیگر اعضای محبوب، همگی از اوست. همچنین اشاره می‌کند که حال و هوای عشق، می‌ و مطرب نیز به خوبی با وجود محبوب عجین شده است. در نهایت، شاعر به اهمیت این محبوب و تأثیر او بر زندگی و احساساتش تأکید می‌کند.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.

برگردان به زبان ساده

برگردان این شعر هنوز آماده نشده است

هم‌آهنگ‌ها

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه

اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود