شمارهٔ ۲۸
شمارهٔ ۲۸
ای آفتاب از مه رویت در التهاب
آیینه تو ساخته خاکستر آفتاب
ما بی حجاب روی تو دیدیم و عاشقیم
اندر میان ما و تو کی سد شود حجاب
اندر خمار تیره دلی چند سر کنم
ساغر به کف بگیر و برافکن ز رخ نقاب
دیوانه آن که نیستش اندر سرا پری
دیوانه تر کسی که نبیند پری به خواب
از شعله شعله غم و از دجله دجله اشک
سرتا به پا در آتش و پا تا به سر در آب
ما در هوای چشمه حیوان لعل دوست
مانند تشنه ایم که بفریبدش سراب
خوش مجلسی است با غم جانانه افسرا
خون دلم شراب و نوای دلم رباب
در حال بارگذاری صداها…
به زبان ساده
هوشواره: هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره می‌کند و از عشق و شیدایی خود نسبت به او می‌گوید. او به آفتاب تشبیه می‌کند و بیان می‌کند که دیدن چهره محبوبش او را در حالت اشتیاق و التهاب قرار داده است. شاعر به حجاب‌ها و موانع اشاره می‌کند و از تمایل خود به حذف این موانع سخن می‌گوید. همچنین، او به احساسات دردناک و غم‌هایش پرداخته و نشان می‌دهد که در این حالت، به محبوبش عشق می‌ورزد. در نهایت، او از تقلای دلی تشنه و نیازمندی به عشق سخن می‌گوید و خوشی‌های این عشق را با غم و درد ترکیب می‌کند.
اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
هم‌آهنگ‌ها
مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود