شمارهٔ ۱۸۳

شمارهٔ ۱۸۳

غزل
0
قافیه: هقالب: غزل
۞
اندازه متن

بهار آمد و در باغ لاله شد چو پیاله

خوش است در کف ساقی پیاله غیرت لاله

تو نیز می به قدح ریز و خوی به لاله عارض

کنون که ابر به رخسار لاله ریخته ژاله

فروخت گل رخ و افروخت سرو قامت موزون

هزار زمزمه سنج آمد و تذرو به ناله

تو نیز سرو برافراز و باغ چهره برافروز

که صد هزار تذروت شوند عاشق و واله

کنم ز اشک پیاپی درو عقیق تصدق

مبادا آن که برآید به گرد ماه تو هاله

صحیفه رخ دلدار را ببین و چو افسر

به رغم واعظ ناصح بسوز جمله رساله

شنیدن این شعر

در حال بارگذاری صداها…

0.95×

به زبان ساده

هوشواره: هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بهار و زیبایی‌های آن اشاره می‌کند و از لاله‌ها به عنوان نماد زیبایی و عشق یاد می‌کند. او می‌گوید که وقت خوشی است و خواندن اشعار و نوشیدن شراب را به دیگران توصیه می‌کند. شاعر زیبایی و دلربایی را با رویدادهای طبیعی مثل باران و آواز پرندگان توصیف می‌کند و از دوستانش می‌خواهد که مانند سروها قد Science مقاله وضعیت عشق را گرفته و شاداب باشند. در نهایت، او بر اهمیت عشق و زیبایی تأکید کرده و به پیروی از نصیحت‌های سنتی، اشاره می‌کند که باید به عشق و احساسات واقعی اهمیت بیشتری داد.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.

برگردان به زبان ساده

برگردان این شعر هنوز آماده نشده است

هم‌آهنگ‌ها

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه

اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود