شمارهٔ ۱۰۹

شمارهٔ ۱۰۹

غزل
0
قافیه: رقالب: غزل
۞
اندازه متن

ای که بر ما گذری با همه کبر و غرور

غم ما شیفتگان آوردت عیش و سرور

این همه گام که از کبر گذاری به زمین

هیچ دانی که بود دیده ما فرش عبور

چه غم ار ز آن که کند بر تو نظر کوته بین

دیده مرغ شب از دیدن مهر آمده کور

چیست وقتی که بخواهم غم عشقت دم مرگ

چیست روزی که ببینم مه رویت شب گور

غم و شادی همه یکسان بنماید در عشق

خود تفاوت نبود با غم دل ماتم و سور

افسرا گر ننهد پا بسرت دوست مرنج

که سلیمان ننهد تاج شهی بر سر مور

شنیدن این شعر

در حال بارگذاری صداها…

0.95×

به زبان ساده

هوشواره: هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و احساسات عمیق در عشق بیان شده است. شاعر از بزرگی و غرور معشوق سخن می‌گوید و به غم و سرور شیفتگان عشق اشاره می‌کند. او به موانعی که دید افراد محدود ایجاد می‌کند، انتقاد دارد و به بی‌معنایی غم و شادی در عشق اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که در عشق، هیچ فرقی میان شادی و غم وجود ندارد و دوست باید در برابر مشکلات و ناملایمات سرافراز بماند.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.

برگردان به زبان ساده

برگردان این شعر هنوز آماده نشده است

هم‌آهنگ‌ها

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه

اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود