شمارهٔ ۱۴۸
شمارهٔ ۱۴۸
از بهترین سلاله آدم تویی بهین
بر مهترین کلاله حوا تویی مهین
در خاتم رسالتی ای ختم انبیا
همچو نگین به خاتم و چون نقش درنگین
تو بدر ازهری و همه انبیا سها
تو مهر انوری و نجومند مرسلین
بحر است علم و طفل دبستانت ار بود
آن بحر بیکران و پر از لؤلؤ ثمین
پیشت خرد زدانش اگردم زند چنانست
کاید مگس بعرصه عنقا کند طنین
اندر بیان بدیع معانی حکمتت
چون در شکر حلاوت و شهد اندر انگبین
از شوق ذروه تو فلاطون فیلسوف
مست و خراب بوده و چون باده خم نشین
اسرار در جمال و جلال تو فانی است
صل علیک ثم علی آل اجمعین
در حال بارگذاری صداها…
به زبان ساده
هوشواره: هوش مصنوعی: این شعر به نوعی دعوت به بیداری و جستجوی حقیقت است. شاعر از مخاطب میخواهد که در برابر فتنهها و چالشها، با امید و اشتیاق به زندگی و جمال الهی رجوع کند. او به تصویرهایی از طبیعت و زندگی اشاره میکند و از دلجویی و زیباییهای الهی سخن میگوید. در درون شعر، سؤالاتی وجود دارد که از وجود و ماهیت حقیقت میپرسد و انسان را به تفکر درباره وجود، زیبایی و عشق دعوت میکند. در نهایت، شاعر میخواهد که مخاطب خود را بشناسد و به عمق وجودش بپردازد.
اخطار: خلاصههای تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
همآهنگها
مشابهیابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه میشود