صائب تبریزی
غزل 5001 - 6000
غزل شمارهٔ ۵۶۷۰: صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیم
قلم
چینش
وسط چین
راست چین
چپ چین
قلم
ایران سنس
نستعلیق
وزیر
نازنین
تیتر
گلدان
گل
دست نویس
شکسته
مروارید
نیریزی
ثلث
Tahoma
رنگ
اندازه
ارتفاع
سایه
رنگ
تیرگی
وضوح
افقی
عمودی
زمینه
نسبت
1:1
9:16
رنگ
تصاویر پیش فرض
اندازه
متناسب شود
برش داده شود
وضوح
حذف تصویر زمینه
حاشیه
اندازه
رنگ
گردی گوشه
متن
دانلود
می توانید متن را اصلاح نمایید:
صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیم کعبه را بتکده زین خط چلیپا کردیم از سیه کاری انفاس، دل روشن را آخرالامر سیه خانه سودا کردیم رشته، گوهر سنجیده، عبرتها بود نگهی چند که ما صرف تماشا کردیم نفسی چند که در غم گذاردن ستم است همچو گل صرف شکر خنده بیجا کردیم به زر قلب ز کف دامن یوسف دادیم دل ما خوش که درین قافله سودا کردیم عمر در بیهده گردی گذراندیم چو موج از گهر صلح به خار و خس دریا کردیم سیلی مرگی به عقبی نکند ما را روی این چنین کز ته دل روی به دنیا کردیم چه خیال است توانیم کمر بستن باز ما که در رهگذر سیل کمر وا کردیم هیچ زنگار به آیینه روشن نکند آنچه ما با دل و با دیده بینا کردیم نظری را که گشاد دو جهان بود ازو شانه زلف گرهگیر تماشا کردیم گر چه ز افسرده دلانیم به ظاهر صائب عالمی را به دم گرم خود احیا کردیم صائب تبریزی