روح عطار

عطار شیرازی، متخلص به روح عطار و روح، (زنده تا سال ۷۶۰ تا ۷۷۰ هـ. ق.)شاعر قرن هشتم هجری شمسی بوده‌است. از زندگی او اطلاع چندانی حتی در تذکره‌‌‌ها هم موجود نیست ولی می‌توان از قراین و شواهد شعر خود او دریافت که احتمالا اهل شیراز نبوده و پیشه عطاری داشته و در بیتی به بازاری‌بودن خود اشاره کرده است. او خواجه قوام الدین محمدبن علی معروف به صاحب عیار (مقتول به سال ۷۶۴ هـ.ق .) را مدح گفته‌است. وی میان شعر حافظ و سلمان ساوجی (هر سه هم‌عصر بوده‌اند)، داوری کرده است که این نشان از مقام بالای ادبی او داشته است.دیوانچهٔ آثار او به همت آقای امیر لطف‌زمان به گنجور اضافه شده است.