مثنوی شماره ۱۰۵
مثنوی شماره ۱۰۵
کو خدا کیست خدا چیست خدا
بی جهت بحث مکن نیست خدا
آن که پیغمبر ما بود همی
ما عرفناک بفرمود همی
تو دگر طالب پرخاش مشو
کاسۀ گرم تر از آش مشو
آنچه عقل تو در آن ها مات است
تو بمیری همه موهومات است
در حال بارگذاری صداها…
به زبان ساده
هوشواره: شاعر در این شعر به بررسی مفهوم خداوند و عدم‌استنباط‌های زائد از آن می‌پردازد. او تأکید می‌کند که عقل انسان در درک حقیقت خدا ناتوان است و نباید به بحث‌های بی‌اساس دربارهٔ خدا پرداخت. او به پیغمبر اشاره می‌کند و بیان می‌کند که نباید در طلب مناقشه و بحث‌های بی‌فایده باشیم، زیرا آنچه عقل نمی‌تواند درک کند، همگی موهومات است. در واقع، شاعر به نوعی به آرامش و تسلیم در برابر نادانی‌های بشری در مسئلهٔ خدا تأکید دارد.
اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.
برگردان به زبان ساده
برگردان این شعر هنوز آماده نشده است
هم‌آهنگ‌ها
مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه
اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود