قطعه شماره ۴۱

به زبان ساده

هوشواره: این شعر به عشق و هنر اشاره دارد و بیان می‌کند که نه تنها شاعر، بلکه همه مردم نیز در شور و شوق شعر و زیبایی غرق هستند. شاعر از اهل ذوق شیراز می‌خواهد تا گاه‌به‌گاه با زیبایی‌های خود، دلش را شاد کنند و برای او از عشق و زیبایی خود یادآوری کنند. او از آنها می‌خواهد تا با بوسه‌هایی از اعضای خود و ارسال لذتی از لب‌هایشان، یاد او را زنده کنند. در پایان، شاعر می‌خواهد که با این یادآوری‌ها، دلش به سرایش شعر و غزل بچسبد و شاعران دیگر نیز ارزش او را درک کنند.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.

برگردان به زبان ساده

برگردان این شعر هنوز آماده نشده است