شمارهٔ ۳۴ - مهر مادر

شمارهٔ ۳۴ - مهر مادر

قطعه
0
قافیه: دقالب: قطعه
۞
اندازه متن

رنج کشد مادر از جفای پسر لیک

آنچه کشیدست هیچ رنج نداند

رنج پسر بیشتر کشد پدر اما

چون پسر آدم نشد ز خویش براند

مادر بیچاره هر چه طفل کند بد

راندن او را ز خویشتن نتواند

شیرۀ جان گر بود به کاسۀ مادر

زان نچشد تا به طفل خود نچشاند

شنیدن این شعر

صدای فارسی یافت نشد — برای شنیدن صحیح، مرورگر Chrome نصب کنید

0.95×

به زبان ساده

هوشواره: هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به رابطه مادر و پسر اشاره می‌کند. مادر از سختی‌های پسر رنج می‌کشد، اما پسر متوجه این رنج نمی‌شود. پدر هم بیشتر از پسر رنج می‌برد، اما اگر پسر رفتار ناپسندی کند، از خود دور می‌شود. مادر بیچاره هرچند که فرزندش را بد تربیت کند، نمی‌تواند او را از خود دور کند. در نهایت، عشق و محبت مادر به فرزندش مانند شهدی است که تنها وقتی به او منتقل می‌شود، خود مادر نیز آن را می‌چشد.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوشواره در بسیاری از موارد نادرستند.

برگردان به زبان ساده

برگردان این شعر هنوز آماده نشده است

هم‌آهنگ‌ها

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه

اطلاعات وزن و قافیه به زودی اضافه می‌شود