سفر

سفر

نثر
0
۞
اندازه متن

رفتی به سفر واز مو و دل دیونه رفتم خون خوردم و خون گرچه دوتا میخونه رفتم بدانسه گریفته دل مو با سر زلفت ای وار که تو رفتی دیگه پاک دیونه رفتم کوشتی ماره واز از غم هجرون خنه آباد بیچاره مو و دل به چه حاله خنه رفتم رفتی به مشد نقل مجالس بری و ما دور از لب تو تلخ تر از گنگنه رفتم ورخیز بیا امروز یره گه نقدره عشقه بس نیست ای سی چل سال که پی اوسنه رفتم از قد تو طوبی درم از ماچ تو کوثر رفتم به جهندم به بهش یا که نرفتم خواستم ای دفه جیک و پوک اصلا نزنم واز دنبال همو کارکه دل نمتنه رفتم خودشه موکوشه پرونه شمعر که می بینە ما شمع ما تا رفته سفر پرونه رفتم ای ساخ که خرابی مکنە ای دل بی پیر تا وقتە تو برگردی از ای ویرنه رفتم

شنیدن این فصل

در حال بارگذاری صداها…

0.95×