غزلیات

غزل شماره ۱: بس خوب و زیبا می روی ای شاه خوبان تا کجا

غزل شماره ۲: لنا قلق و هم کانوا جوارا

غزل شماره ۳: نگارا دلبرا چابک سوارا

غزل شماره ۴: شد جام طرب لبالب امشب

غزل شماره ۵: صبا مشاطگی از سر گرفته است

غزل شماره ۶: شوریدگان مستیم از ساغر حقیقت

غزل شماره ۷: سوگند به زلف پر ز چینت

غزل شماره ۸: جمالش آفتاب هر نظر باد

غزل شماره ۹: کس چو من در عشق سرگردان مباد

غزل شماره ۱۰: همیشه سنبلت عنبرفشان باد

غزل شماره ۱۱: برقع از روی دلستان بگشاد

غزل شماره ۱۲: چه کنم که آن شکر لب سر وصل ما ندارد

غزل شماره ۱۳: هر کس که نیست عاشق داند که جان ندارد

غزل شماره ۱۴: سپیده دم چو صبا بوی گلستان آورد

غزل شماره ۱۵: لب تو عمر جاودان ارزد

غزل شماره ۱۶: حاش لله که مرا بی تو قراری باشد

غزل شماره ۱۷: بیا ای خسرو خوبان که کار از دست بیرون شد

غزل شماره ۱۸: تا خط بر آن عقیق درافشان نوشته اند

غزل شماره ۱۹: نعل سمندت ای صنم تاج بتان چین بود

غزل شماره ۲۰: بت لشکرشکن ترک جهان گیر

غزل شماره ۲۱: سپیده دم چو شود تازه از صبا شیراز

غزل شماره ۲۲: ای روی تو برده رونق گل

غزل شماره ۲۳: رحمتی کن کز فراقت در جنون افتاده ام

غزل شماره ۲۴: تا همچو نرگس است تو را پرخمار چشم

غزل شماره ۲۵: بیا ای قبله عشاق عالم

غزل شماره ۲۶: ای باد بیا ببر سلامم

غزل شماره ۲۷: همه لطف است معشوقم همه حسن است جانانم

غزل شماره ۲۸: جان صافی شده از یاد تو ای دوست تنم

غزل شماره ۲۹: ای غلام غمت خداوندان

غزل شماره ۳۰: از شکنج طره یک ره نافه ای بر ما فشان

غزل شماره ۳۱: عشق را جویای جان باید شدن

غزل شماره ۳۲: من آوردم در این عالم طریق عشق ورزیدن

غزل شماره ۳۳: تا غم عشق خیمه زد در دل هوشیار من

غزل شماره ۳۴: از لب جانان من زنده دل و جان من

غزل شماره ۳۵: ای زلف تو سرمایه سودای من

غزل شماره ۳۶: وه که چه فتنه می کند نرگس نیم مست تو

غزل شماره ۳۷: دل من بس پریشان است بی تو

غزل شماره ۳۸: سر خیل بتانی تو آشوب جهانی تو

غزل شماره ۳۹: همه لطف و همه صفایی تو

غزل شماره ۴۰: آخر ای جان من کجایی تو

غزل شماره ۴۱: در عشق تو عقل بی خبر به

غزل شماره ۴۲: آمد نگار ترک من چون صد نگار آراسته

غزل شماره ۴۳: ساقی بده آن می مغانه

غزل شماره ۴۴: ای شده سرو بوستان بنده تو به راستی

غزل شماره ۴۵: ای عشق تو کیمیای هستی

غزل شماره ۴۶: حوروشا پری رخا طرفه نگار کیستی

غزل شماره ۴۷: آمدی لطف بی کران کردی

غزل شماره ۴۸: گر در دل بی مهرش یک ذره وفا بودی

غزل شماره ۴۹: اگر رضوان جمالت را بدیدی

غزل شماره ۵۰: آن به که چو بخشم دل بخشم به تو دلداری

غزل شماره ۵۱: ای آفتاب خاوری تاخیر گردد مشتری

غزل شماره ۵۲: چه باشد ار به سلامی مرا تو بنوازی

غزل شماره ۵۳: صبح از افق برآمد ساقی بیار جامی

غزل شماره ۵۴: از حسن و جمال صد جهانی

غزل شماره ۵۵: ای صورت تو همه معانی

غزل شماره ۵۶: یا وصلک غایة الأمانی

غزل شماره ۵۷: ای عاشقی که جویی از دل نشان معنی

غزل شماره ۵۸: چه کم شود ار تو گاه گاهی

غزل شماره ۵۹: خرم آن دم که چو دولت ز درم باز آیی

غزل شماره ۶۰: الا ای ترک عیسی دم تو ماه عالم آرایی