قصاید

قصیده شماره ۱: رخش سفر بر جهان زین در دار فنا

قصیده شماره ۲: ز مهر سپهر ار کنم شاد جان را

قصیده شماره ۳: چه معجزست بهار کرشمه افشان را

قصیده شماره ۴: ابر آمد و گلزار ارم ساخت جهان را

قصیده شماره ۵: صبح نوروز است ساقی دور کن از رخ نقاب

قصیده شماره ۶: ز پرده ساز جهان نوا برخاست

قصیده شماره ۷: بازم نفس به لجه فیضی شناورست

قصیده شماره ۸: ساقی بیار باده که نوروز اکبرست

قصیده شماره ۹: سحر گهان که شکیب از برم گرفت کنار

قصیده شماره ۱۰: دوش بزمی داشتم فرخنده چون روی نگار

قصیده شماره ۱۱: باز بر اوراق گیتی نقشبندان بهار

قصیده شماره ۱۲: خنده زد گلهای رنگارنگ شرمم بر عذار

قصیده شماره ۱۳: هین که صبا برفکند زلف ز رخسار یار

قصیده شماره ۱۴: همای عشق کشد چون در آشیانه صفیر

قصیده شماره ۱۵: رمضانی گذراندیم به صد نعمت و ناز

قصیده شماره ۱۶: نمود گوشه ابرو شب از افق دو هلال

قصیده شماره ۱۷: صبحدم چون در خروش آمد شیدای من

قصیده شماره ۱۸: سفیده دم که مسافر شدم ز ملک هرا

قصیده شماره ۱۹: ای دل غذای روح ازین خاکدان مخواه

قصیده شماره ۲۰: از جان نتوان ساخت ز تو در یتیمی

قصیده شماره ۲۱: دلم بگرفت ز آیین ریاپوشان پالانی