خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی « مدایح و مناقب «

مدایح و مناقب

برای جستجو در فصل‌ها، می‌توانید در عناوین جستجو کنید.

فصل شماره ۱: ای نهاده خشت زر بر روزن سیمین بام

فصل شماره ۲: الحمدلله الذی خلق السموات العلی

فصل شماره ۳: تا کی بر آستانه این شش دری سرا

فصل شماره ۴: پیش از آن کاین خیمه ی پیروزه ی شد زرین طناب

فصل شماره ۵: ای ز شرم روی چون ماه تو در خوی آفتاب

ترجیع‌بند شماره ۶: پیش از آن کاین خیمه ی پیروزه ی شد زرین طناب

فصل شماره ۶: لاف آزادگی از سرو سهی آید راست

فصل شماره ۷: چرخ سرگشته یی گدابیشست

فصل شماره ۸: چون درآیی بشکر خنده شکر آب شود

فصل شماره ۹: لعل شیرینت دهانرا لذت شکر دهد

فصل شماره ۱۰: کشتگان راه حق لاف از مسیحا می زنند

فصل شماره ۱۱: وجه برات شام بر اختر نوشته اند

فصل شماره ۱۲: مشو بملک سلیمان و مال قارون شاد

فصل شماره ۱۳: کار من آشفته گشت از روزگار

فصل شماره ۱۴: تبارک الله ازین قصر آسمان مقدار

فصل شماره ۱۵: چون مقام عبرتست این منزل ناپایدار

فصل شماره ۱۶: بوقت صبح چو سیمرغ آتشین شهپر

فصل شماره ۱۷: ای باقبال تو با برگ و نوا خرس و خروس

فصل شماره ۱۸: زهی سپهر برین متکای بواسحق

فصل شماره ۱۹: شاید ار ساید علم زین فتح سر بر آسمان

فصل شماره ۲۰: دوش چون سیمرغ زرین کوه بر قاف آشیان

فصل شماره ۲۱: ای مگس ران وثاقت شهپر روح الامین

فصل شماره ۲۲: دوش چون در جنبش آمد قلزم سودای من

قصیده شماره ۲۳: لاف آزادگی از سرو سهی آید راست

فصل شماره ۲۳: اهل دل را بین پیام از کوی جانان آمده

قصیده شماره ۲۴: چرخ سرگشته یی گدابیشست

فصل شماره ۲۴: ای ز خاک درگهت خضر آب حیوان یافته

قصیده شماره ۲۵: چون درآیی بشکر خنده شکر آب شود

فصل شماره ۲۵: ای به قدرت سنگ را لعل بدخشان ساخته

قصیده شماره ۲۶: لعل شیرینت دهانرا لذت شکر دهد

قصیده شماره ۲۷: کشتگان راه حق لاف از مسیحا می زنند

قصیده شماره ۲۸: وجه برات شام بر اختر نوشته اند

قصیده شماره ۲۹: ای باقبال تو با برگ و نوا خرس و خروس

قصیده شماره ۳۰: زهی سپهر برین متکای بواسحق

قصیده شماره ۳۱: دوش چون در جنبش آمد قلزم سودای من

قصیده شماره ۳۲: اهل دل را بین پیام از کوی جانان آمده

قصیده شماره ۳۳: ای به قدرت سنگ را لعل بدخشان ساخته

مثنوی شماره ۴۶۸: ای نهاده خشت زر بر روزن سیمین بام

مثنوی شماره ۴۶۹: الحمدلله الذی خلق السموات العلی

مثنوی شماره ۴۷۰: تا کی بر آستانه این شش دری سرا

مثنوی شماره ۴۷۱: ای ز شرم روی چون ماه تو در خوی آفتاب

مثنوی شماره ۴۷۲: مشو بملک سلیمان و مال قارون شاد

مثنوی شماره ۴۷۳: کار من آشفته گشت از روزگار

مثنوی شماره ۴۷۴: تبارک الله ازین قصر آسمان مقدار

مثنوی شماره ۴۷۵: چون مقام عبرتست این منزل ناپایدار

مثنوی شماره ۴۷۶: بوقت صبح چو سیمرغ آتشین شهپر

مثنوی شماره ۴۷۷: شاید ار ساید علم زین فتح سر بر آسمان

مثنوی شماره ۴۷۸: دوش چون سیمرغ زرین کوه بر قاف آشیان

مثنوی شماره ۴۷۹: ای مگس ران وثاقت شهپر روح الامین

مثنوی شماره ۴۸۰: ای ز خاک درگهت خضر آب حیوان یافته