مثنویات

مثنوی شماره ۱: ای چشم و چراغ اهل بینش

مثنوی شماره ۱: ای چشم و چراغ اهل بینش

مثنوی شماره ۲: همه را ده چو می دهی موسوم

مثنوی شماره ۲: همه را ده چو می دهی موسوم

مثنوی شماره ۳: عدل و انصاف و راستی باید

مثنوی شماره ۳: عدل و انصاف و راستی باید

مثنوی شماره ۴: نظر کن درین موی باریک سر

مثنوی شماره ۴: نظر کن درین موی باریک سر

مثنوی شماره ۵: نخست اندیشه کن آنگاه گفتار

مثنوی شماره ۵: نخست اندیشه کن آنگاه گفتار

مثنوی شماره ۶: چه نیکو گفت ابراهیم ادهم

مثنوی شماره ۶: چه نیکو گفت ابراهیم ادهم

مثنوی شماره ۷: یکی را دیدم اندر جایگاهی

مثنوی شماره ۷: یکی را دیدم اندر جایگاهی

مثنوی شماره ۸: چه سرپوشیدگان مرد بودند

مثنوی شماره ۸: چه سرپوشیدگان مرد بودند

مثنوی شماره ۹: نکویی گرچه با ناکس نشاید

مثنوی شماره ۹: نکویی گرچه با ناکس نشاید

مثنوی شماره ۱۰: نمیرد گر بمیرد نیکنامی

مثنوی شماره ۱۰: نمیرد گر بمیرد نیکنامی

مثنوی شماره ۱۱: هیچ دانی که چیست دخل حرام

مثنوی شماره ۱۱: هیچ دانی که چیست دخل حرام

مثنوی شماره ۱۲: نشنیدم که مرغ رفته ز دام

مثنوی شماره ۱۲: نشنیدم که مرغ رفته ز دام

مثنوی شماره ۱۳: زخم بالای یکدگر بزنند

مثنوی شماره ۱۳: زخم بالای یکدگر بزنند

مثنوی شماره ۱۴: چه رند پریشان شوریده بخت

مثنوی شماره ۱۴: چه رند پریشان شوریده بخت

مثنوی شماره ۱۵: دشنام تو سر به سر شنیدم

مثنوی شماره ۱۵: دشنام تو سر به سر شنیدم

مثنوی شماره ۱۶: دانی چه بود کمال انسان

مثنوی شماره ۱۶: دانی چه بود کمال انسان

مثنوی شماره ۱۷: سگ بر آن آدمی شرف دارد

مثنوی شماره ۱۷: سگ بر آن آدمی شرف دارد

مثنوی شماره ۱۸: غم نه بر دل که گر نهی بر کوه

مثنوی شماره ۱۸: غم نه بر دل که گر نهی بر کوه

مثنوی شماره ۱۹: سخن زید نشنوی بر عمرو

مثنوی شماره ۱۹: سخن زید نشنوی بر عمرو

مثنوی شماره ۲۰: همه فرزند آدمند بشر

مثنوی شماره ۲۰: همه فرزند آدمند بشر

مثنوی شماره ۲۱: همه دانند لشکر و میران

مثنوی شماره ۲۱: همه دانند لشکر و میران

مثنوی شماره ۲۲: اگر هوشمندی مکن جمع مال

مثنوی شماره ۲۲: اگر هوشمندی مکن جمع مال

مثنوی شماره ۲۳: این دغل دوستان که می بینی

مثنوی شماره ۲۳: این دغل دوستان که می بینی

مثنوی شماره ۲۴: هر که را باشد از تو بیم گزند

مثنوی شماره ۲۴: هر که را باشد از تو بیم گزند

مثنوی شماره ۲۵: هر که بی مشورت کند تدبیر

مثنوی شماره ۲۵: هر که بی مشورت کند تدبیر

مثنوی شماره ۲۶: ای پسندیده حیف بر درویش

مثنوی شماره ۲۶: ای پسندیده حیف بر درویش

مثنوی شماره ۲۷: برگزیدندت ای گل خرم

مثنوی شماره ۲۷: برگزیدندت ای گل خرم

مثنوی شماره ۲۸: قیمت عمر اگر بداند مرد

مثنوی شماره ۲۸: قیمت عمر اگر بداند مرد

مثنوی شماره ۲۹: خری از روستاییی بگریخت

مثنوی شماره ۲۹: خری از روستاییی بگریخت

مثنوی شماره ۳۰: حرص فرزند آدم نادان

مثنوی شماره ۳۰: حرص فرزند آدم نادان

مثنوی شماره ۳۱: پیری اندر قبیله ما بود

مثنوی شماره ۳۱: پیری اندر قبیله ما بود

مثنوی شماره ۳۲: سپاس و شکر بی پایان خدا را

مثنوی شماره ۳۲: سپاس و شکر بی پایان خدا را

مثنوی شماره ۳۳: حدیث پادشاهان عجم را

مثنوی شماره ۳۳: حدیث پادشاهان عجم را

مثنوی شماره ۳۴: حرامش باد بدعهد بداندیش

مثنوی شماره ۳۴: حرامش باد بدعهد بداندیش

مثنوی شماره ۳۵: سلطان باید که خیر درویش

مثنوی شماره ۳۵: سلطان باید که خیر درویش

مثنوی شماره ۳۶: آنکه هفت اقلیم عالم را نهاد

مثنوی شماره ۳۶: آنکه هفت اقلیم عالم را نهاد

مثنوی شماره ۳۷: دوام دولت اندر حق شناسی ست

مثنوی شماره ۳۷: دوام دولت اندر حق شناسی ست

مثنوی شماره ۳۸: کتاب از دست دادن سست رایی ست

مثنوی شماره ۳۸: کتاب از دست دادن سست رایی ست

مثنوی شماره ۳۹: الا تا ننگری در روی نیکو

مثنوی شماره ۳۹: الا تا ننگری در روی نیکو

مثنوی شماره ۴۰: جوان سخت رو در راه باید

مثنوی شماره ۴۰: جوان سخت رو در راه باید

مثنوی شماره ۴۱: الا گر بختمند و هوشیاری

مثنوی شماره ۴۱: الا گر بختمند و هوشیاری

مثنوی شماره ۴۲: هر که آمد بر خدای قبول

مثنوی شماره ۴۲: هر که آمد بر خدای قبول

مثنوی شماره ۴۳: به حال نیک و بد راضی شو ای مرد

مثنوی شماره ۴۳: به حال نیک و بد راضی شو ای مرد

مثنوی شماره ۴۴: بکوش امروز تا گندم بپاشی

مثنوی شماره ۴۴: بکوش امروز تا گندم بپاشی

مثنوی شماره ۴۵: ای خداوندان طاق و طمطراق

مثنوی شماره ۴۵: ای خداوندان طاق و طمطراق

مثنوی شماره ۴۶: به یک سال در جادویی ارمنی

مثنوی شماره ۴۶: به یک سال در جادویی ارمنی