باب ششم در قناعت

فصل شماره ۱: خدا را ندانست و طاعت نکرد

فصل شماره ۲: مرا حاجیی شانه عاج داد

فصل شماره ۳: یکی پر طمع پیش خوارزمشاه

فصل شماره ۴: یکی را تب آمد ز صاحبدلان

فصل شماره ۵: چه آوردم از بصره دانی عجب

فصل شماره ۶: شکم صوفیی را زبون کرد و فرج

فصل شماره ۷: یکی نیشکر داشت بر طبقری

فصل شماره ۸: یکی را ز مردان روشن ضمیر

فصل شماره ۹: یکی نان خورش جز پیازی نداشت

فصل شماره ۱۰: یکی گربه در خانه زال بود

فصل شماره ۱۱: یکی طفل دندان برآورده بود

فصل شماره ۱۲: شنیدم که صاحبدلی نیکمرد

فصل شماره ۱۳: یکی سلطنت ران صاحب شکوه

فصل شماره ۱۴: کمال است در نفس مرد کریم

فصل شماره ۱۵: شنیدم ز پیران شیرین سخن