باب پنجم در رضا

فصل شماره ۱: شبی زیت فکرت همی سوختم

فصل شماره ۲: مرا در سپاهان یکی یار بود

فصل شماره ۳: یکی آهنین پنجه در اردبیل

فصل شماره ۴: شبی کردی از درد پهلو نخفت

فصل شماره ۵: یکی روستایی سقط شد خرش

فصل شماره ۶: شنیدم که دیناری از مفلسی

فصل شماره ۷: فرو کوفت پیری پسر را به چوب

فصل شماره ۸: بلند اختری نام او بختیار

فصل شماره ۹: یکی پیر درویش در خاک کیش

فصل شماره ۱۰: چنین گفت پیش زغن کرکسی

فصل شماره ۱۱: چه خوش گفت شاگرد منسوج باف

فصل شماره ۱۲: شتر بچه با مادر خویش گفت

فصل شماره ۱۳: عبادت به اخلاص نیت نکوست

فصل شماره ۱۴: شنیدم که نابالغی روزه داشت

فصل شماره ۱۵: سیهکاری از نردبانی فتاد