باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن

دیگر شماره ۱: خواهی که ز پرده محرم آیی بیرون

دیگر شماره ۲: تدبیر تو چیست بغض با حب کردن

دیگر شماره ۳: تو خسته نهیی ز عشق ور خستهیییی

دیگر شماره ۴: تا کی هنر خویش پدیدار کنی

دیگر شماره ۵: بد چند کنی کار نکو کن بنشین

دیگر شماره ۶: تا بر ره خلق مینشینی ای دل

دیگر شماره ۷: ای دل هر دم غمی دگرگون میخور

دیگر شماره ۸: چون درد ترا تا به ابد درمان نیست

دیگر شماره ۹: ای دل همه چاره تو بیچارگی است

دیگر شماره ۱۰: زین شیوه که اکنون دل دیوانه گرفت

دیگر شماره ۱۱: جانا دل من خویش به دریا انداخت

دیگر شماره ۱۲: اول دل من بر سر غوغا بنشست

دیگر شماره ۱۳: در راه تعب ترک طرب باید کرد

دیگر شماره ۱۴: در عالم مرگ زندگانی دور است

دیگر شماره ۱۵: مردی چه بود رند و مقامر بودن

دیگر شماره ۱۶: از جزو به سوی کل سفر باید کرد

دیگر شماره ۱۷: هر پرده که بند پرده در خواهد خاست

دیگر شماره ۱۸: گر دریایی ز شور بنشانندت

دیگر شماره ۱۹: تا کی باشی چو آسمان در تک و تاز

دیگر شماره ۲۰: گر همچو فلک سالک پیوسته شوی

دیگر شماره ۲۱: هر روز مرا غمی دگر پیش آید